3navi.png

Lach eens met een boek
 
Van subtiele glimlach tot bulderlach. Grove grappen of fijnzinnige humor, voor elk wat wils.
 


Hammertime
jeroom
Vrijdag, 2010, 92 p.

Jeroom, de vaste cartoonist van Humo, heeft enige korte strips verzameld in dit boekje. Soms zijn ze klassiek getekend, soms zijn het photoshopcollage's van Bijbelse taferelen en Disney-figuren, maar vuil zijn ze altijd. Vuil, grof, gewelddadig en vaak volslagen idioot.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Vuile sex, nazistisch geweld en godslastering. Als je er niet tegen kan, moet je ver van dit boek blijven. Kan je er tegen, dan is Hammertime behoorlijk lachen.



Miskend talent
Victor Meijer
De Harmonie, 2008, 199 p.

Het gaat kunstenstudent Manolo Gonzalez niet voor de wind. De leraars op de schilderacademie die hem eerst een talent vonden, vinden zijn nieuwe werk maar niets. Zijn moeder blijft hem maar bellen met het verwijt dat hij nooit eens langskomt. Zijn hospita zet hem zijn studentenkamer uit. Zijn vader wil hem liever niet laten intrekken. Hij moet baantjes zoeken om rond te komen. En dan de meisjes! Ach, de meisjes... Gelukkig - of is het jammer genoeg? - twijfelt Manolo zelf geen seconde aan zijn ongelofelijke schildertalent.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Het gaat bergaf met Manolo, dat is wel duidelijk. Maar komt hij er weer bovenop? Wordt hij de nieuwe Picasso? Zal hij dat formidabele schilderij ooit maken? Blijft hij zijn artistieke principes trouw? Zullen de galerieën om zijn werk staan springen? Zullen de vrouwen hem aanbidden? Of wordt hij een seksverslaafde winkeldief, want dat kan ook. Grappig!

Het reizen vereist sterke zenuwen
Bob den Uyl
De Bezige Bij, 2010, 334 p.

Het reizen vereist sterke zenuwen! Bob den Uyl kon het weten want de trein-, bus-, fiets- en liftreizen die hij maakte liepen nooit van een leien dakje: nukkige loketbedienden, onbegrijpelijke dienstregelingen, platte banden, hoteluitbaters met te veel karakter. Wie zijn huis verlaat, loopt grote risico's. Bob den Uyl schreef hilarische stukjes over zijn reizen en de beste zijn nu gebundeld in dit boek.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Je hebt er geen idee van hoeveel er te lachen valt met klein reizigersleed. Bob den Uyl is een jolige Frans van de bovenste plank, vol zelfspot en weemoed en een gezonde dosis neuroses. Ideale lectuur voor wie net vakantie heeft. Of voor wie er net geen heeft, natuurlijk.

Zomerhuis met zwembad
Herman Koch
Anthos, 2011, 380 p. p.

Marc Schlosser is huisarts, maar van ethiek ligt hij niet wakker: hij inspireert dikke mensen met lekkere gerechten en schrijft rustig pillen voor aan drugsverslaafden. In Zomerhuis met zwembad blikt hij terug op onaangename gebeurtenissen: hij is beschuldigd van een medische fout met fatale gevolgen voor zijn patiënt. Hoe is het zover gekomen? Waarom zijn de dingen gegaan zoals ze gegaan zijn?


Waarom zou ik dit boek lezen?
Schlosser is een heerlijk romanpersonage: irritant, onsympathiek, hypocriet, maar ook mysterieus. Bovendien weet hij zijn ideeën hoogst vermakelijk te formuleren. Dat je hem nooit helemaal kan en mag vertrouwen, maakt het boek alleen maar spannender.

Het anti-hondenboek
Hans Dorrestijn
Nijgh & Van Ditmar, 2009, 159 p.

Veel mensen hebben een hond en dat is eigenlijk niet te begrijpen. Honden stinken altijd, laten overal drollen achter, hebben onbeschaamd seks in openbare ruimtes en bijten kleine kinderen dood... Hans Dorrestijn windt zich in dit boek op over honden en hondenbezitters. Maar neem het boek niet te serieus, het is vooral om mee te lachen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit boek is interessant voor twee soorten mensen: voor hondenliefhebbers en voor hondenhaters. Beide groepen zullen genieten van de vele korte stukjes in dit boek. Soms zijn de grapjes flauw, dat klopt, maar Dorrestijns flauwe humor is erg vermakelijk.

Hoe Seppe ondanks alles zijn zestiende verjaardag haalde
Ed Franck
Davidsfonds/Infodok, 2012, 430 p.

Seppes zestiende verjaardag gaat niet ongemerkt voorbij. Hij haalt er zelfs de krant mee - dat was niet de eerste keer. In dit vuistdikke boek lees je over Seppes leven, vanaf de dag dat zijn moeder Elly besluit dat ze een kind wil, tot en met de heuglijke dag waarop Seppe zestien wordt.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Seppes kinder- en jeugdjaren zijn niet eens zo bijzonder: hij gaat naar school, heeft soms vrienden en soms niet, en schaamt zich voor zijn irritant verliefde moeder en stiefvader. Maar Seppes leven is zeker niet saai. Dat komt door zijn fantasie, nieuwsgierigheid en zijn flitsende geest. Kortom: Seppe is bepaald geen grijze muis.

Submarien
Joe Dunthorne
Contact, 2008, 303 p.

Oliver is bijna 16 en verkent de liefde en de lust. Tussendoor legt hij een collectie moeilijke woorden aan en bestudeert hij zijn ouders. Want hoe staat het met de relatie tussen zijn vader en zijn moeder? Is daar nog wel genoeg intimiteit? Staat de dimmer in hun slaapkamer niet al iets te lang op volle sterkte? En wat kan Oliver aan dat alles doen?


Waarom zou ik dit boek lezen?
Oliver is niet altijd even subtiel. Dat zorgt voor rake replieken en enkele hilarische situaties. Ook het dagboek dat hij bijhoudt (niet voor zichzelf, maar voor zijn vriendin) is lekker uitdagend.

Juliet, naakt
Nick Hornby
Atlas, 2009, 320 p.

Annies oordeel is vernietigend: vijftien jaar heeft ze verkwanseld aan haar vriend Duncan. Zijn puberale adoratie van Tucker Crowe, een singer-songwriter uit de jaren ’80, staat een normale relatie in de weg. Wanneer Crowe na twintig jaar stilte weer van zich laat horen met een akoestische versie van zijn legendarische break-upalbum, schrijft Duncan een jubelende recensie op het exclusieve Crowe-forum. Annie vindt helemaal niks aan de plaat. Dat ze die vernietigende mening virtueel deelt met de ‘Crowologen’, is de druppel voor Duncan. Hij zoekt troost bij een andere vrouw. Net dan neemt de echte Tucker Crowe contact op met Annie...


Waarom zou ik dit boek lezen?
Annies analyse van een hopeloze relatie met een dolgedraaide fan levert hilarische dialogen en spitante one liners op. Nick Hornby schreef met Juliet, naakt een geweldig grappige lad lit-roman maar dan – verrassend – vanuit vrouwelijk perspectief. Zelden zo gelachen met een boek.

Leuke dingen voor witte mensen: over de unieke smaak van de politiek correcte massa
Christian Lander
Luitingh-Sijthoff, 2009, 221 p.

Leuke dingen voor witte mensen is een erg geestig boek. Het bestaat uit 126 korte, spitse columns over dingen waarop de gemiddelde ‘alternatieve’ blanke middenklasser dol is. Biologische groenten, sushi, zwarte brillen met een stevig montuur of één keer in je leven een marathon lopen bijvoorbeeld. Al houdt de politiek correcte massa net zo goed van ‘écht foute’ dingen – zoals platte tv-programma’s of de jaren ’80. Zolang dat maar met de nodige ironische afstand gebeurt.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Met een geweldig gevoel voor humor ontleedt Christian Lander de stereotiepen van de blanke, culturele elite. Elke lezer met een beetje zelfrelativeringsvermogen – dit boek is immers een feest van herkenning – zal weg zijn van Leuke dingen. Wie er dan nog niet genoeg van krijgt, surft gewoon naar Landers blog: http://stuffwhitepeoplelike.com.



De eendenman
Kees Moeliker
Nieuw Amsterdam, 2009, 205 p.

Op 5 juni 1995 vloog een vogel zich dood tegen de glazen gevel van het natuurhistorisch museum in Rotterdam. Het was een wilde eend, een mannetje. Even later kwam er een tweede wilde eend in beeld, ook een mannetje, die zijn dode soortgenoot begon te verkrachten. Voorwaar een geval van vreemd diergedrag, dacht Kees Moeliker, de museumconservator en schrijver van dit boek. Dat is homoseksuele necrofilie.
Kees Moeliker liet de dode eend opzetten voor in zijn museum en schreef een prijswinnend wetenschappelijk artikel over de zaak. Sindsdien is hij verzamelaar van opmerkelijk gedrag bij dieren. Een deel van zijn verzameling is te vinden in dit boek.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Wie kent er nog de mus die enkele jaren geleden de voorbereidingen van een domino-recordpoging in de war stuurde door alvast enkele duizenden steentjes omver te fladderen? Kees Moeliker vertelt je wat er met die mus gebeurde. Woody Allen, Jerry Seinfeld en John McEnroe hebben appartementen rond Central Park in New York. Kees Moeliker vertelt je welke opmerkelijke stadsbewoners wel eens paren op hun balkons.
Diergedrag is sowieso interessant, maar dit boek biedt meer. Door de gortdroge humor van Moeliker wordt het ook een beleefd literair feestje.
27 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>